పుస్తకాల మాటున, జీవితపు చాటున

     నేను నా ఇంజనీరింగ్ కాలేజీ లో వున్నపుడు ఒక రిటైర్డ్ నేవీ ఆఫీసర్ వచ్చారు ,  ఆయన మా కాలేజీలోనే చదువుకున్నారట. అప్పుడు ఆయన చాల చెప్పారు ,  నాకు అన్నీ గుర్తు లేవు .  ఒక్కటి మాత్రం గుర్తు వుంది .  మీరు జీవితం లో సక్సెస్ అవ్వాలంటే ఈ అయిదు బుక్స్ చదవండి అని చెప్పారు . అందులో నాలుగు బుక్స్ మాత్రం నాకు గుర్తు వున్నాయి .  ఆయన చెప్పిన వెంటనే నేను కొనుక్కుని చదివాను.

     అందులో ఒక పుస్తకం, How to influence people and make friends. ఆ book  లో చెప్పినట్టు చేస్తే people నన్ను over friendly or fake అన్నట్టు  చూసేవారు. చాలా సంవత్సరాలు అర్ధం కాలేదు. ఎందుకు అలా అని , తర్వాత అర్ధం అయ్యింది. మనం ఏదో కాప్లిమెంట్స్ ఇస్తే, నవ్వుతూ మాట్లాడితే  జనాలు యాపీ అయిపోతారని బుక్కులో రాస్తే , వాళ్ళు యాపీ అయితే మనం యాపీ మనకి అంత కన్నా కావాల్సింది ఏముందిలే అని పొగుడుతూ, సరదాగా మాట్లాడుతూ ఉండేదాన్ని. కొంతమంది బానే ఉండేవారు. కొంతమంది మొహం తిప్పుకునే వారు, కొంత మంది ఏదో పనికిమాలిన దాన్ని చూసినట్టు చూసేవాళ్ళు . ఇదేంటబ్బా ఉప్మా  మురబ్బా అని తలకొట్టుకు చచ్చేదాన్ని.

  మనం వాళ్ళు యాపీ అవుతారు మనం అనుకున్నా, అవతలి వాళ్ళు కొంత మంది దీనికి ఎదో కావాలి మన నుండి అందుకే పొగిడేస్తోంది అనుకుంటారు. కొంత మంది మన పొగడ్తలకి వాళ్ళ ఇగో ఎలేవేట్ అయ్యి, బ్లోట్ అయ్యి  మనల్ని ఆక్ పాక్ కరివేపాకులా చూస్తారు.  

    అలా చాలా సార్లు తలబొప్పి కట్టి, మనసు నొప్పెట్టాక  అర్ధం అయిన జీవిత సత్యం ఏంటయ్యా అంటే,  ప్రపంచకం లో ప్రతిదీ మన వల్లే, మన బట్టే జరగదు.  మనం నీలం రంగు పూస్తే, అది నీలంగానే ఉండడానికి అది మనషులు ఏమీ తెల్ల కాగితాలు కాదు. వాళ్ళ జీవిత అనుభవాల్ని బట్టి ,  ఆలోచనల్ని బట్టి వాళ్ళకో రకం పర్సనాలిటీ ఉంటుంది. మన నీలం, అవతలి మనిషిని బట్టి ముదురు నీలం ,  లేత నీలం ,  లేదా సరికొత్త రంగుగా మారొచ్చు.

 

    ఆ బుక్కు రాసినాయన జీవితం లో అలా చేయడం వల్ల అలాంటి output వచ్చింది. మనకి అలానే జరగాలి అని రాసి లేదు. మారే కాలమాన  పరిస్థితుల్ని బట్టి, ప్రదేశాల్ని, మనుష్యుల్ని బట్టి ఇంకేదో జరుగుతుంది. మరి పుస్తకాలు చదివేది ఎందుకు అంటే ,  జస్ట్ నాన్ ఫిక్షన్ ని కూడా ఫిక్షన్ లా చదివాలి. అది ఒక రచయిత జీవిత అనుభవం, జీవితం పట్ల ఆ రచయిత కి వుండే నమ్మకాల సమూహం  దాన్ని ఎదో unievrsal truth లా తీసుకోకూడదు. కొంచెం లేటుగా అర్ధం అయ్యింది .  ఎం చేస్తాం ,  ఒక్కోసారి క్షవరం అయితే గానీ వివరం రాదు. జీవితం లాగిపెట్టి లెంపకాయ కొట్టకపోతే గానీ అర్ధం కాదు.