tag:blogger.com,1999:blog-73941689167415292922012-02-13T23:08:53.495-08:00బ్లాగువనమది అందరిది.... ఈ పోస్టులు అందరి కోసములే...శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.comBlogger411100tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-139671325092256702009-08-19T02:02:00.001-07:002009-08-19T02:35:17.820-07:00

కొన్ని బంధాలు దృఢమైనవి. ఎంత దృఢమైనవంటే ఎలా చెప్తాను? భూకంపాన్ని రిక్టరు స్కేలుతో కొలిచినట్టు బంధాల దృఢత్వాన్ని అంత వీజీగా కొలవలేము. అవి అంటుకుంటె వదల్నై తుమ్మజిగురులా, బంకమన్నులా మనల్ని అలా అంటిపెట్టుకుంటాయంతే. అలాంటి ఒక విభిన్న, వినూత్న, విలక్షణ, వైవిధ్యమిన బంధాన్ని మీకీరోజు పరిచయం చెయ్యబోతున్నా. ఆ బంధమే నాదీ, నా కళ్ళజోడుదీ. నాకు నా చిన్నప్పుడు కళ్ళజోడంటే విపరీతమైన ఆరధనా భావం వుండేది.కళ్ళ జోడంటే

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-42214553359806184012009-06-22T02:11:00.000-07:002009-06-22T02:53:16.336-07:00

దీనికి ఆ బొమ్మలుంటే చాలు, తిండి, నిద్ర ఏమక్కర్లేదు అని ముద్దుగా విసుక్కునే అమ్మ.. ఏమ్మా మీ బొమ్మల పెళ్ళికి మమ్మల్ని పిలుస్తావా అని నవ్వుతూ అడిగే నాన్న... మీ అమ్మాయిని మా మనవడి కొడుక్కి ఇచ్చి పెళ్ళి చేస్తావా అని వేళాకోళం ఆడుతూ ఏడిపించే ఎదురింటి తాతయ్య... అసలు నాకు ఊహ తెల్సిన దగ్గర్నుంచీ నా ప్రియనేస్తాలు నా బుజ్జి బొమ్మలే.. నేను స్కూలుకెళ్ళాలంటే వాటిని వదిలి వెళ్ళాలని బెంగ.. స్కూల్ నుంచి రాగానే

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-27607446397859575102009-03-25T08:52:00.000-07:002009-03-25T10:02:16.517-07:00

పనిదేవుడి అనుగ్రహం సంపాదించడం ఎలానో నేను మీకు చెప్తాను అనుకుంటున్నారా..? అబ్బబ్బే అదంత వీజీ అయితే నేను ఈ పోస్ట్ ఇంత భారమైన హృదయంతో(అంటే బోల్డంత బాధపడిపోతూ అన్న మాట) ఎందుకు రాస్తాను చెప్పండి?అస్సలు ఈ పని దేవుడు ఎవర్రా బాబు తల పట్టుకుంటున్నారా..?అయితే మీకు ముందు నా పని కష్టాల గురించి కుంచెం నాలెడ్జ్ ట్రాన్సఫర్ చెయ్యాలి.అస్సలు అన్ని కష్టాల్లోను పేద్ద పేద్ద భయంకరమైన,భీభత్సమైన, దారుణమైన కష్టాలు ఈ పని

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-44744421869835446462008-09-01T11:16:00.000-07:002008-09-01T11:31:40.064-07:00

అది నేను "జూ"నియర్ ఇంటర్ కాలేజీలో చేరబోతున్న రోజు.అంటార్టికా ఖండం నుంచి తీతువు పిట్ట నీకు మూడిందే అన్నట్టు భయంకరంగా సింగుతోంది. ఆటోవాడ్ని కాలేజీ ముందు ఆపమనగానే, వాడు సడెన్ బ్రేక్ సడెన్ గా వేసి, కాలేజి వంక అసహ్యంగా, నా వంక అత్యంత జాలిగా చూసి డబ్బులు తీసుకోకుండా వెళ్ళిపోయాడు.ఫార్మాలిటీస్ అయ్యాక, మా ప్రిన్సిపాల్ నా చేతిలో ఒక పేపర్ పెట్టాడు. హాలిడేస్ లిస్టేమో అని ఆత్రంగా తెరిచిచూసాను. అది.. అది.. టైం

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-66542770656610491892008-08-07T21:35:00.000-07:002008-08-07T21:37:49.123-07:00

బొమ్మలు గియ్యడానికి ఓ తెల్ల కాగితం, ఓ HP పెన్సిల్, నటరాజ్ రబ్బరు, అప్సరా మర వుంటే సరిపోతుందని మీరు అనుకుంటున్నారా..? ఎంత అమాయకులండి మీరు.. అలా ఎలా అనేసుకుంటారు? వీటితోపాటూ సమాజం అందించే ప్రోత్సాహం, గుర్తింపు కూడా కావాలి...ఈ సమాజం వుందే, అది కొంచెం విచిత్రమన్న మాట.దానికి ఇష్టం లేకపోతే మనలో అడవి బాపిరాజు/రాణి, రవి వర్మ/వర్మిణి వున్నా సరే కావాలనే అన్యాయంగా గుర్తించదు... నా విషయంలో అదే... అదే..

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-79768376946344685282008-07-31T23:30:00.000-07:002008-07-31T23:32:22.565-07:00

చదువు వచ్చి మన మీద పడినా మనం వెళ్ళి చదువు మీద పడినా మనకే నష్టం.చదువు రాకపోవటం ఒక యోగంచదువుకోనక్కర్లేకపోవటం ఒక భోగంచదువుకోవాల్సిరావడం ఒక త్యాగం*************************************************చిన్నప్పుడు ఇలా పైత్యం కలిపిన కపిత్వాన్ని చెప్పేంత తెలుగు రాదాయే... అందుకే బడి అన్న మాట వినగానేకాళ్ళు చేతులు కొట్టేసుకుంటూ, కింద పడి దొర్లేస్తూ చదువు మీద నా నిరసనని తీవ్రంగా తెలిపేదాన్ని. అయినా సరే ఏ మాత్రం

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-73304134740891625872008-07-12T10:43:00.000-07:002008-07-14T04:56:07.826-07:00

మా టీములో "మా ఇంటికొస్తే మాకేం తెస్తారు, మీ ఇంటికొస్తే మాకేం పెడతారు" టైపులో ఓ సోది సాంప్రదాయం వుంది. కొత్తవాళ్ళంతా పాతవాళ్ళతో కల్సిపోవాలంటే పార్టీ ఇచ్చి తీరాలట. పార్టీ ఇచ్చి మరీ కొత్త పోగొట్టేసుకుని పాతబడిపోయి పని మొత్తం నెత్తిన రుద్దించుకోవడానికి నేనేమైనా చిన్నదాన్నా..? చితకదాన్నా..? కాదు కదా... అయినా సరే ఏమాత్రం భయ్యం,బత్తి లేకుండా వాళ్ళంతట వాళ్ళే అలుసు, బచ్చలి పులుసు తీసేసుకుని పార్టీకి మాంచి

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-45391693976408702722008-06-30T23:40:00.000-07:002008-07-01T10:00:34.511-07:00

నాకు చిన్నప్పడో చిన్న కల వుండేది. నేను ఐయ్యేస్ అవ్వాలని. నా కారుని ఓ పది పదిహేను కార్లు పొలోమంటూ రయ్యి రయ్యిమని ఫాలో అయిపోవాలని. ఆ చిన్న కలని సాకరం చేసుకోవడానికి పెట్టుబడిగా రోజూ దిన పత్రిక పై నుంచి కింద దాకా కసి కసిగా చదివి చించి పారేసేదాన్ని.చెరువులో పడి రెండు చేపలు గల్లంతు - అప్పటి నుంచి చెరువోఫోబియాపిట్టగోడ కూలడం చూసి తీవ్ర దిగ్భ్రాంతికి గురైన పది పిట్టలు - పిట్టగోడోఫోబియాతాగి పెళ్ళాన్ని

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-81533849510414424092008-06-17T11:41:00.000-07:002008-06-17T22:52:40.353-07:00

అవి నేను అమీర్ పేటలో హాస్టల్ వెతుక్కుంటున్న రోజులు. అక్కడ కనక మనగలిగితే ఆఫ్రికా అడవుల్లో, అఫ్ఘనిస్తాన్ టెర్రరిస్ట్ క్యాంపుల్లో సైతం ఆనందంగా బతికేయొచ్చని పుకారు.నేను బాగ ఆలోచించి, చించీ ఇద్దరు అక్కాచెల్లెళ్ళు వుంటున్న హస్టల్ రూములో చేరిపోయాను.ఇక్కడ నా ప్లానింగ్ ఏంటంటే అక్కని పడేసామనుకోండి చెల్లి పడి వుంటుంది లేదా చెల్లిని లైనులో పెట్టేస్తే అక్క నోరుమూసుకుని వుంటుంది. ఒక్క దెబ్బకి రెండు పిట్టలంటారే

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-54261760818194258342008-06-12T09:53:00.000-07:002008-06-12T19:58:32.557-07:00

నేను ఇంటర్ చదివేటప్పుడు నేను ఇంటరే చదవాల్సి వచ్చేది. కనీసం వేరే పేపర్ ముక్క కూడా చదివే టైం ఇవ్వకుండా మా తొక్కలో కాలేజీ వాళ్ళు మా చేత వీర రుబ్బుడు రుబ్బించేవాళ్ళు.అలాంటి కాలేజీలో ఎడారిలో ఎండమావిలా ఓ ఇంగ్లీష్ సార్. ఆయన ఇంగ్లీష్ కత్తి. మాట కత్తి. పాడే పాట కత్తి. వేసే బొమ్మ కత్తి. మనసు కత్తి.చూడ్డానికి మనిషి కత్తి. మొత్తానికి ఆయన కత్తో కత్తి. మా కాలేజీలో మొత్తం అమ్మాయిలంతా ఆయన అభిమాన సంఘానికి

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-12841282395377856552008-06-05T00:59:00.000-07:002008-06-05T10:52:23.010-07:00

ట్రైన్ రాజమండ్రి వచ్చేసింది. గోదావరి గాలి మృదువుగా, చల్లగా తాకుతుంటే నా మనసుకి భలే హాయిగా అనిపించింది.ట్రైన్ దిగి అమ్మమ్మ ఊరు వెళ్ళడానికి ఎర్ర బస్ ఎక్కాము. హైదరాబాదులో దూరపు చుట్టంలా వున్న స్వేద బిందువులు నుదిటి పై చేరి పలకరింతలు మొదలెట్టాయి.చుట్టాలొచ్చారు మర్యాద చెయ్యాలి అని కరెంటోడు టపీమని కరెంట్ తీసేసాడు.మాకు గాలి కావాలి దేవుడోయ్ అనుకుంటూ విసనకర్రలు తీసుకుని ఊపటం మొదలుపెట్టాము. ఇంక ఊపే ఒపిక

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-64260337320627148822008-05-21T11:23:00.001-07:002008-05-21T22:32:48.415-07:00

నా మొదటి కంపనీలో మా బ్యాచ్ జాయిన్ అయ్యిన వెంటనే మాకేమీ రాదని అర్థం అయిపోయింది ఆ కంపనీవాళ్ళకి. మా బుర్ర బూజు దులిపి, కాస్త గ్రీజు రాసి వాటిని పనికొచ్చేలా చేసే బాధ్యతని లత అనే సూపర్ ట్రైనర్ చేతుల్లో పెట్టారు. మా లత ఎప్పుడు నవ్వుతుందో, ఎప్పుడు అరుస్తుందో, ఎప్పుడు ఏడిపిస్తుందో మా బుల్లి మెదళ్ళకి అంతు పట్టక ముద్దుగా అపరిచితురాలు అని పిలుచుకునే వాళ్ళం.మా లతకి రోజుకి నాలుగు సార్లు కోపం వచ్చేది. ఎందుకు

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-48541811269748136482008-05-14T10:32:00.000-07:002008-05-15T09:28:00.164-07:00

మూడేళ్ళు గడిచేసరికి రఘు ఖాతాలో రెండు సివిల్స్ దండయాత్రలు చేరాయి. మొదటిది ప్రిలింస్ లో తన్నితే, రెండోది మెయిన్స్ లో పల్టీ కొట్టింది. రెండు అపజయాలు, అనుభవాలుగా మారి మూడో సారి తప్పకుండా సాధించగలడన్న నమ్మకాన్ని కలిగించాయే తప్పితే నిరుత్సాహానికి గురి చెయ్యలేదు.చిన్నప్పుడు ఓ మాదిరిగా చదివే తన తోటి వాళ్ళంతా ఇంజినీర్లు, డాక్టర్లు అయ్యారు. వేరే దేశంలో వున్నారు.అంత సంపాదిస్తున్నారు, ఇంత సంపాదిస్తున్నారు

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-50008798144638290942008-05-14T10:03:00.000-07:002008-05-15T09:28:41.521-07:00

ఆరు నెలలు గడిచేసరికి, ప్రతిఫలాలు ఆశించని పరిచయాల పరిమళాలు ఇద్దరి మనసులని అందంగా అల్లుకున్నాయి. ఇద్దరూ అభిప్రాయాలు పంచుకుని, అభిరుచులు తెల్సుకుని, ఒకరి మీద ఒకరికి అభిమానం ఒక బంధంగా మారబోయే సమయానికి,కీర్తికి అనుకోకుండా ఫైనల్ ఇయర్ ప్రాజెక్ట్ హైదరాబాదులో చేసే అవకాశం వచ్చింది.కంగారు కంగారుగా అంజలి వాళ్ళింటికి వెళ్ళి విషయం చెప్పి,వాళ్ళూరు వెళ్ళి ఓ వారం అక్కడే వుండి, అట్నుంచి అటే భాగ్యనగరం బస్

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-7770153734650822212008-05-14T08:59:00.000-07:002008-05-15T09:29:54.310-07:00

ఇది నా మొదటి కథ. మొదటి అడుగులో పొరపాట్లు, తడబాట్లు సహజం. వాటిని సరిచేసుకోవడానికి మీ అందరి అభిప్రాయాలు, సలహాలు, విమర్శలు అందిస్తారని ఆశిస్తూ... #######చల్లగాలి, అందమైన ఆకాశం, ఎక్కడ నుంచో వస్తున్న మల్లెపూల సుగంధం అన్నీ కలగలిపిన అందమైన వేసవి సాయంత్రాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, నెమ్మదిగా నడుస్తుంది కీర్తి. రోడ్డుకి అవతల పక్కన కీర్తికి సమాంతరంగా ఒకబ్బాయి నడుస్తున్నాడు. ఫాలో చేస్తున్నట్టు అనిపించింది. ముందు ఈ

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-25244696619798988682008-04-05T10:22:00.000-07:002008-11-13T04:06:53.870-08:00

చాల రోజుల క్రితం ఒక సీరియల్ చూసాను. అందులో అత్తాకోడళ్ళు వంట గదిలో కూర్చుని జీవితంలో టమాటాల పాత్ర, ప్రాముఖ్యత గురించి మాట్లాడుకుంటుంటే వినే భాగ్యం నా పూర్వజన్మ సుకృతం వల్ల నాకు లభించింది. ఇంక సోది ఆపి అసలు విషయంలోకి వెళ్ళిపోతే..........కోడలు: అత్తయ్యా, టమాటాలు కుళ్ళిపొయినట్టు వున్నాయి.మంచివి అమ్మటం లేదు .కూరల అబ్బాయిని మార్చేద్దాము.అత్త: అమ్మా, మనం కూరగాయలు అతని దగ్గరే గత ముప్పయి ఏళ్ళగా

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-86155103293976448722008-04-02T11:45:00.000-07:002008-11-13T04:06:54.174-08:00

మొన్న సాక్షి పత్రికలో ఆదివారం అనుబంధంలో ఒక పెద్దాయన ఒక వ్యాసం రాసాడు. దాని సారాంశం ఏంటంటే ఈ సమాజంలో బతకాలంటే, జీవితంలో గెలవాలంటే అంతరాత్మ అబద్దం, ఆత్మ వంచన నిజం నమ్మాలట. నాకైతే ఇవా గెలుపు సూత్రాలు..? ఎటు పోతున్నాము మనం అనిపించింది.ఎవడు భూమి మీద విత్తనాలు చల్లి, కష్టపడి సాగు చేసుకుంటాడో వాడికే పంట చేతికొస్తుంది. దేవుడు మంచివాడా, చెడ్డవాడా అని చూడడు. మనిషి కష్టం బట్టి ఫలితం వుంటుంది. ఇదీ అంతే.

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-5871478247156783412008-04-02T01:11:00.000-07:002008-04-02T01:16:00.603-07:00

I have read two good articles in times of India two days back.One is about a man who went to gulf to save his wife who was trapped in flesh trade, knowing that he was risking his own life to get his wife out of that hell. Honestly, hats off to that man, a wonderful husband. Example of True love.http://timesofindia.indiatimes.com/articleshow/2910469.cmsSecond one is about a father who ensured that

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-12096248319881964912008-03-26T04:22:00.000-07:002008-03-26T21:52:26.601-07:00

నింగి వంగి మరీ వెక్కిరించింది.జాబిలమ్మ జాలిగా నవ్వింది.పచ్చికేమో మొహం మీదే పక్కుమంది.చల్లగాలి చిటపటలాడింది.మబ్బులేమో మొహం ముడుచుకున్నాయినేలతల్లి మాత్రం అయ్యో నా బిడ్డ అంటూ బాధపడింది.ఎందుకో తెలుసా...?ఇంత అందమైన వేసవి రాత్రిని చూసి ఆస్వాదించేఓపిక లేదంటూ మొహం వేళ్ళాడేసుకుని, కాళ్ళీడ్చుకుంటూఆఫీసు నుండి ఇంటికి బయలుదేరిన నన్ను చూసి.......

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-90508465436151424992008-03-24T06:31:00.001-07:002008-03-24T11:08:12.774-07:00

కొన్ని సినిమాలు చూసిన తర్వాత సినిమాలో అది బాలేదు,హీరో అలా చేస్తే బావుణ్ణు,ఆ పాటలో సెట్టింగ్ బావుంది ఇలా ఏదో ఒకటి తెగ విశ్లేషించబుద్దవుతుంది. కొన్ని సినిమాలు చూసాక మాత్రం అప్పుడే అయిపోయిందా,ఇంకాసేపు వుంటే బావుణ్ణు అనిపిస్తుంది.బయటకి వచ్చేసాక కూడా ఆ సినిమాలో నుంచి మనల్ని బయటకి రానీయకుండా కొన్ని సన్నివేశాలు మైండ్ లో మళ్ళీ మళ్ళీ రీప్లే అవుతూ వుంటాయి. గమ్యం సినిమా అలానే వుంది.ఈ సినిమా అలా,ఇలా అంటూ

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-4683142736784232192008-03-21T10:05:00.000-07:002008-03-24T06:32:56.866-07:00

సన్యాసిరావుకి మణిరత్నంలా, బాలచందర్ లా అద్భుతమైన కథలు తెరకెక్కించేసి, పేద్ద సినిమా డైరక్టర్ అయిపోవాలని, స్టార్ మేకర్ అనిపించేసుకోవాలని ఓ చిన్న కోరిక. అందుకోసమని కథలు పట్టుకుని ఒక్కటంటే ఒక్క చాన్సు ఇవ్వంది, బాక్సాఫీసు బద్దలుకొట్టేస్తాను అని నిర్మాతల గడ్డం, చేతులు పట్టుకుని ఎంత బతిమాలినా మలుపు చుక్క(టర్నింగ్ పాయింట్) ఐతే రావటం లేదు.ఇంకో పక్క ఘాటునిజం చానల్ వాళ్ళు, జనాలు వారి చానల్లో ఏ ప్రోగ్రాము

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-38641249635601366222008-03-15T01:20:00.000-07:002008-11-13T04:06:54.474-08:00

ఈ సినిమాని థియేటర్ లో పీకేసే టైంకి, ఆ సినిమా గురించి రాయడంలో నీ ఉద్దేశ్యం ఏన్టని నన్ను ఎవ్వరైనా నిలదీయచ్చు.సినిమా అంటే థియేటర్ కి వెళ్లే ఛూడక్కర్లేదుగా. చక్కగా సీడీ తెచ్చుకుని, రాణిలా/ రాజాల ఇంట్లో కూర్చుని ఏ ఆకుపకోడిలో (అదే థియేటర్ ఐతే పాతిక పెట్టీ మరీ ఏ పాప్ కార్నో కొనుక్కుని మేకల్లా నమలాలి) తింటూ చూడచ్చు. అందుకని రాస్తున్నా అని నన్ను సమర్దించేసుకోవచ్చు. కానీ నిజం చెప్పాలంటే, ఏమి చెయ్యను :(

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-51931266540300204122008-03-13T11:33:00.000-07:002008-03-13T11:50:58.212-07:00

నా బ్లాగు మొత్తానికి 1000 హిట్ల గణాంకాన్ని దాటింది. అందులో ఇరవై శాతం హిట్లు నావే అయ్యీ ఉండొచ్చు. అధి వేరే విషయం. వెయ్యికే, లక్ష వచ్చినంత సంబరమా అనకన్డి.. సంబర పడకుండా ఎలా,ఒక అంకె సంఖ్య(0) నుంచి మూడు అంకెల సంఖ్యని(1000) చేరె ప్రయాణం అంత సులభంగా ఏమీ సాగిపొలేదు మరి. బుర్ర నిండా విశేషాలు ఉన్నప్పుడు చేతిలో సమయం ఉండదు. సమయం ఉన్నప్పుడు, బుర్రన్తా ఖాళీగా ఉంటుంది. ఒక వేళ సమయం ఉంది,ఏదో గొప్ప ఆలోచన

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-61224577338874220812008-03-11T10:54:00.001-07:002008-03-11T20:16:38.873-07:00

పాపం మన వాళ్ళు బ్రిటన్తో జరిగిన మ్యాచులో పోరాడి, 0-2 తేడాతొ ఓడిపోయారు. ఎనభై ఏళ్ల భారత హాకీ చరిత్రలో ఒలింపిక్స్‌కి అర్హత సాదించటలేకపోవటం ఇదే మొదటాసారట. ఇదే సంఘటన పదెళ్ళ క్రితం జరిగితే జాతి ఎలా స్పందించేదో నాకు తెలియదు కానీ, ఇప్పుడు మాత్రం విపరీతంగా స్పందిచేస్తుంది(మీడియా స్పందించేదాకా ఊదరగోడుతోంది అనడం సబబేమో)ఇంకా సమాజం కోసం తెగ పాటు పడిపోయే, ఒక ఇంగ్లీష్ టీవీ చానల్ వాళ్ళయితే మీ అభిప్రాయాలు మయ ఫోన్

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-41482780573045581232008-03-10T20:38:00.001-07:002008-03-10T20:49:53.451-07:00

నా తొమ్మిదో తరగతి నుంచి నాకు కవితలు రాసే అలవాటు ఉండేది. అప్పట్లో నేను పెద్ద రచయిత్రి అయిపోవడం అనేది నా రెగ్యులర్ పగటి కల. తర్వాత బాగా చదువుకోవాలి. మంచి ఉద్యోగం తెచ్చుకోవాలి. అప్పుడు హాయిగా, ఆనందంగా ఉండచ్చు అనుకుని, ఈ అభిరుచులన్నీ నా ఏగాగ్రతకి భంగం అనుకుని అస్సలు రాయడమే మానేసాను. ఎప్పుదో విపరీతమైన దుఖంలో వున్నప్పడు రాసేదాన్ని. కాబట్టి అవి పరమ ఏడుపుగొట్టు సీరియల్ స్క్రిప్టుల్లా ఉండేవి. చదువయ్యింది.

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-4530890059686443972008-03-06T09:52:00.001-08:002008-03-06T18:29:29.243-08:00

దుఃఖసాగరం సీరియల్ ఈ నెల ముప్పయ్యేడో తారీఖున ఏడు వేల, ఏడు వందల, డెబ్బయి ఏడు భాగాలు పూర్తి చేసుకున్న సందర్బంగా ఆ సీరియల్ నిర్మాత విలేఖరుల సమావేశం ఏర్పాటు చేశారు.ఇక ఈ సీరియల్ కథ విషయానికొస్తే పెద్దగా కథ ఏమీ లేదు. కానీ ఆ కథనె నిర్మాత మాటల్లో చెప్పాలంటే ఇది ఒక సున్నితమైన వృత్తాకార(వృత్తానికి అంతం,ఆది అంతుపట్టవు) ప్రేమ కథ. రాము,సోము, గీత,సీత నలుగురు కాలేజ్ స్టూడెంట్స్. రాము గీతాని ప్రేమిస్తాడు, గీత

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-6901359187341205292008-02-29T22:48:00.000-08:002008-11-13T04:06:55.062-08:00

లైఫ్‌లో కొన్ని వారాలు లేదా నెలలు ఏమీ తేడా లేకుండా ఒకేలా ఉంటాయి. కానీ ఒక్కోసారి ఒక్కరోజులో ఎన్నో సంఘటనలు వెంటనే, వెంటనే జరిగిపోతాయి..... అలాంటిదే మొన్నటి నా లాస్ట్ వర్కింగ్ డే.పదింటికి లాస్ట్ డే ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేయడానికి మయ ఆఫీసు ప్రధాన శాఖకి వెళ్ళాను. వెళ్ళి ఒక ఏడాది అయ్యింది...నా ట్రైనింగ్, మొదటి రెండు ప్రాజెక్టులు

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-88347768029434022492008-02-28T08:29:00.001-08:002008-02-29T21:15:20.137-08:00

రేపు నాకు ప్రస్తుతం పని చేస్తున్న కంపనీ లో లాస్ట్ రోజు. ఆ సందర్భంగా మా కంపనీ(ఇంకా మా ఏంటి, అలవాటులో పొరపాటు) , ప్రాజెక్ట్, మా టీమ్ జనాల మీద ఒక పోస్ట్ రాయాలి అని అనిపించింది.సరిగ్గా మూడు నెలల క్రితం ఇదే పోస్ట్ రాస్తే మొత్తం మ్యాటరే వేరుగా ఉండేది. గాడిదను చేసి పని చేయించుకుంటున్నారు.అవార్డులు, రివార్డులు మాట పక్కన పెడితే, రెండేళ్ళ నుంచి జీతం పెంచమంటే ప్రమోషన్ ఇచ్చేసి చేతులు దులిపెసుకునే మా

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-50082809357197247122008-02-21T07:48:00.000-08:002008-02-22T21:08:55.985-08:00

అన్నారావు, చిన్నారావు, కన్నారావు మంచి ఫ్రెండ్స్ ప్లస్ వాళ్ళు ముగ్గురు ఒకే ఆఫీసులో పని చేస్తున్నారు.అన్నారావు గోల:బెంచ్ మీద ఉన్నాడు.ఒక సిస్టమ్ ఇచ్చేసి పండగ చేసుకో ఆన్నారు.మొదట కొత్త టెక్నాలజీస్ పనికి వచ్చేవి, పనికి రానివి అన్ని నేర్చేసుకోన్నట్టు వివిధ రకాల స్కిల్స్ ఇంప్రూవ్ చేసేసుకోన్నట్టు,అతి తక్కువ కాలంలోనే సీ.ఈ.ఓ అయిపోయినట్టు గాలిలో పెద్ద పెద్ద మేడలు కట్టిన కొద్ది కాలంలోనే నేర్చుకునేది తక్కువ,

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-26422038665299920152008-02-19T02:02:00.000-08:002008-02-22T20:26:07.008-08:00

ఒక రోజు పెళ్ళిళ్ల పేరయ్య గారు తాను ఆఫీసులో కూర్చుని ఎవరితో ఎవరికి ఎన్ని అబద్దాలు ఆడి ముడి పెడితే ఎంత కమిషన్ వస్తుందా అని దీర్ఘంగా లెక్కలు వేసుకుంటున్నాడు.అప్పుడే ఆయన గదిలోకి ఒక అబ్బాయి వచ్చాడు.అమ్మాయిని వెతుక్కోవడానికి అని ఆయనకి అర్థం అయిపోయింది.ఇక రిక్వైరుమెంట్ గ్యాదర్ చెయ్యడం, ఎవరో ఒక అమ్మాయికి కట్టబెట్టేయ్యడం ఆయన ముందున్న లక్ష్యాలు ప్రస్తుతానికి. కూర్చో బాబు. నీకేలాంటి అమ్మాయి కావాలో చెప్పు

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-3756299217459656672008-02-17T09:16:00.000-08:002008-11-13T04:06:55.465-08:00

మనసు తెలిపే కథలు వింటూనన్ను నేనే మరిచిపోతూకలలు కంటూనేడు నిన్నై కరిగిపోతేనేటి క్షణాలన్నీ జ్ఞాపకాలై జారిపోతేరేపు నేడై కనుల ముందు నిలిస్తేఅందమైన ఆశలన్నీనిజం చేయాలని ఎదురు చూస్తుంటేనేను మాత్రంమనసు తెలిపే కథలు వింటూ నన్ను నేనే మరిచిపోతూ కలలు కంటూ.........................!

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-52899363334890250742008-02-16T06:06:00.000-08:002008-02-22T20:28:31.465-08:00

చక్రవాకం సీరియల్ని, హిందీలో సాస్ భీ కభి తి టైప్‌లో ఇంకా ఇంకా పది పదిహేను ఈయర్స్ సాగదీయకుండా మన మీద దయ తలిచారు. వాళ్ళు తీశారు సరే, నేనెందుకు చూడాలి అని ఎవరైనా అడగొచ్చు. ఇంట్లో టీవీ సీరియల్స్ తప్పితే వేరేవి చూసే ఆప్షన్ లేనప్పుడు మంచి సీరియల్స్ రావాలని సహజంగానే దేవుణ్ణి పార్ధిస్తాము. టీవీ ఎందుకు చూడాలి అంటే, వేరే పని ఎందుకు చెయ్యకూడదు అని కూడా సందేహం రావచ్చు.వేరే ఈ పని చేసినా(ఉదాహరణకి బుక్

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-37787986686942833092008-02-13T03:56:00.000-08:002008-11-13T04:06:55.716-08:00

అనసూయకి ముందు ఇంటి పేరు లేదు. వెనక ముద్దు పేరు లేదు. మంచి స్టోరీ లైన్ మాత్రం ఉంది. సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్స్ అంటే ఇష్టమైతే చూడొచ్చు.భయమైతే నేను ఏమీ చెయ్యలేను.భూమిక బావుంది ప్లస్ బాగా చేసింది.పాపం అబ్బాస్ కి అంత సీన్ లేదు.ఏదో హీరోయిన్‌కి హీరొ ఉండాలి కదా అనే మానవత దృక్పథంతో పెట్టారు.చిన్న పాప బాధ్యత భూమిక తీసుకోవడం, రిపోర్టర్ల ఆడ్వెంచర్స్ చెయ్యడం అంతా చూస్తే "Sidney Sheldon Best Laid Plans" "DanaEvans"

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-26645861558431434712008-02-13T01:50:00.000-08:002008-02-22T20:32:49.181-08:00

కాలేజీలో రోజు గంటలు గంటలు సొది చెప్పుకోవడానికే సరిపోయేవి కాదు.కాలేజీ అయ్యాక జాబ్స్ వచ్చాయి.ఆఫీసులు వేరు అయ్యాయి.మాటలు తక్కువ అయ్యాయి.ఎవరి లోకం వాళ్ళదిఎవరి కష్టాలు వాడివి.మనం చెప్పాలి అనుకున్నపుడు వాళ్ళకి టైమ్ ఉండదువాళ్ళు వినాలి అనుకున్నపుడు మనకి చెప్పడానికి ఏమీ ఉండదు.రోజులో గంటలు చెప్పుకునే కబుర్లుకొన్నాళ్ళకి రోజుకి కొన్ని నిముషాలు పరిమితం అయ్యాయి.రోజు కాస్త రెండు రోజులకీ ఒకసారి అయ్యింది.రెండు

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-80163726068203116542008-02-12T03:37:00.000-08:002008-02-22T20:34:14.693-08:00

మొన్న Sunday, ఆస్ట్రేలియాని మన వాళ్ళు ఓడించగానే కత్తి, బాకు అంటూ పొగిడేశారు. పాపం ఆ దెబ్బకి మన వాళ్ళకి దిష్టి తగిలిఈరోజు శ్రీలంకతో జరిగిన మ్యాచ్‌లో ఓడిపోయారు. పొగడటం అంటే మామూలుగా కాదుగా.భావి భారత ఆశ కిరణం, ప్రపంచాన్ని శాసించే ఉత్తమ ఆటగాడు అంటూ ఒకటే ఊదరగొట్టుడు. ఇక పని పాటా లేని వాళ్ళంతా టీవీలో కలిసి భారత క్రికెట్ చరిత్రలోనే ఇది ఒక అపురూపమైన ఘట్టం. అమూల్యమైన విజయం అంటూ సొది కబుర్లు. ఈ మ్యాచ్

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-58452281874693506002008-02-04T00:18:00.000-08:002008-02-22T20:35:34.538-08:00

ఒక మంచి ఆదివారం ప్రొద్దున్నె నిద్ర లేవగానే(అంటే నాలాంటి వాళ్ళ భాషలొ 9 అని మాట).గత కొన్ని నెలలుగ నన్ను సతాయిస్తున్న సమస్యకి సమాధానం దొరికింది. నా బ్లాగులో తెలుగులో ఎలా రాయాలొ తెలియక బుర్ర బద్దలు కొట్టుకుంటున్న నాకు ఈనాడు Sunday Special ఒక దారి చూపించింది.http://lekhini.org open చేసి, మీరు రాయలని అనుకున్నదంత రాసేసి convert ఐన తెలుగు పోస్టుని మీ బ్లాగులో కాపీ చెసేసుకొండి.ఇక తెలుగు మనసుకి ఇంగ్లిష్

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-61415097871916476402007-11-27T03:56:00.000-08:002008-11-13T04:06:56.141-08:00

Often my soul hits me like a hard wave with some random complaints.I might be working, thinking, planning,Or blabbering about some trivial topic at that timeMy soul says that I stopped thinking.How could it happen?After that's what I am doing all the time.Again it says that I stopped reflecting on myself.I stopped understanding my dreams, my goals, and my fears ad myself.I don't want to let it

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-64033605655520329482007-11-23T01:35:00.001-08:002008-11-13T04:06:56.318-08:00

My father is very outgoing person and mingles with people very easily. I always feel that I should learn a lot from him in this aspect.My father teaches poor children of our neighborhood. One day I saw a new face along with other children. He might be of 6-7 years old. He sat with a dull expression, showing no interests for studies.Later my father told me about him. He is from very poor family.

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-83758258803659623082007-11-10T21:50:00.000-08:002008-02-22T21:06:38.644-08:00

Usually I go to temples for the serene n quite environment. But my mother’s insisted that I should come to temple as it is Diwali. It is lord venkateswara’s temple. There are more than 100 devotees in the temple and temple is relatively small for that many people. I am trying my level best to have a glimpse of god through the huge crowd. Poojari is in the middle of the crowd. It is time for him

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-23229246700952855822007-11-06T03:19:00.000-08:002008-02-22T21:00:45.086-08:00

It happened two years back. Whenever I remember it, it lights up a little grin on my face and charges me up with new vigor. I started my career as a IT trainee right after finishing engineering. That time our batch attitude was some thing like “We don’t want to study any more”.Our company brought one trainer, Kamal from Srilanka. He was introduced to all of us. He was quite simple and calm person

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7394168916741529292.post-7477141134187669632007-11-04T06:52:00.000-08:002008-02-22T20:59:58.179-08:00

Every day I feel that I am going to do something really worthwhile. Most of the times I forget my first thought and get busy with my daily routine. Some times I really try to do and feel so frustrated for not being able to do. Very rarely I do what I want to do. I know I love my self when I lose myself in some vague thoughts and come out with one beautiful poem or some meaningful words. I know I

శ్రీవిద్యhttp://www.blogger.com/profile/16647304374954186103noreply@blogger.com1